นี่คือ เจมส์ เฮนรี่ ทรอตเตอร์
เขาอาศัยอยู่กับพ่อและแม่ ในบ้านน้อยแสนสบายริมทะเล
ได้ตัวแล้ว
สุขสันต์วันเกิด ลูกรัก
เร็วเข้า เป่าเทียน ก่อนที่ลมจะพัดมันดับเสียก่อน
อธิษฐานก่อนนะ
นี่เป็นชีวิตอันแสนสุข
พวกเขามีกันและกัน และมีความฝัน
ดูนั่นสิ เมฆก้อนนั้นดูเหมือนอูฐเลย
และเมฆตรงนั้นเหมือนหัวรถจักร
ทีนี้ ลูกเห็นตึกที่สูงที่สุดในโลกมั้ย
ผมหาไม่เจอ
ลองมองจากอีกมุมสิ
เห็นแล้ว
นิวยอร์ก
นั่นแหละที่เราจะไปกัน
บนเรือลำใหญ่ที่จะพาเราข้ามมหาสมุทร
แล้วเราจะขึ้นไปให้ถึงยอดตึกนั่นเลย
เราสามคน บนยอดของโลก
ที่นั่นมีเด็กๆ เหมือนผมมั้ยครับ
เป็นร้อยๆ เลย
มันเป็นที่มหัศจรรย์นะ เจมส์
เมืองที่ความฝันจะกลายเป็นจริง
และแล้ว วันหนึ่ง ก็มีเรื่องเลวร้ายเกิดขึ้น
แรดโมโหร้ายตัวหนึ่ง โผล่มาจากไหนก็ไม่รู้
มันกลืนพ่อกับแม่ผู้น่าสงสารของเขา
ถ้าพวกเขามีความลำบากอะไรละก็
มันหมดสิ้นไปภายใน 35 วินาที
แต่ความลำบากของเจมส์เพิ่งเริ่มต้น
เพราะตอนนี้ เขาอยู่ที่นี่กับป้าสปันจ์...
ตื่นเร็ว ไอ้หนอนขี้เกียจ
...และป้าสไปเกอร์
แกทำให้เสียเวลากลางวันไปตั้งสี่นาที
ดูมันสิ
มัวแต่อ้อยอิ่งฝันอยู่ได้ มีงานต้องทำเยอะแยะนะ
หญ้าให้ถอน ฟืนให้สับ
งาน งาน งาน งาน งาน!
คงไม่อยากให้ไอ้ตัวนี่ไปทำรัง ในชุดชั้นในแน่
ฉันดูดีและหอมกรุ่น ฉันว่านะ
น่ารักดุจดอกกุหลาบ
จงชื่นตากับโฉมหน้าของฉัน
ยลจมูกงามได้รูป
ชื่นชมเส้นผมดุจใยไหม
และถ้าฉันถอดถุงเท้าออกทั้งสองข้าง
ก็จะเห็นนิ้วเท้าแสนบอบบาง
แต่อย่าลืมนะ สปันจ์ที่รัก
ว่าท้องเธอโผล่ออกมามากแค่ไหน
นิวยอร์ก
ไอ้หนอนขี้เกียจ!
- ใครบอกให้หยุดทำงาน - ผมสับฟืนเสร็จแล้ว
หนังสือท่องเที่ยวเรอะ กล้าดียังไงถึงฝันว่าจะไปจากที่นี่
นี่เป็นบ้านเดียวที่แกจะมี
ไม่มีใครจะทนเด็กไร้ค่า อย่างแกได้หรอก
ไปเอานี่มาจากไหน จากไหน
พ่อให้ผมไว้ พ่อบอกว่าสักวันเราจะไปที่นั่น
- ไอ้ผู้ชายงี่เง่า - คนงี่เง่า ฝันอยู่ได้เสมอ
- เพราะงั้นเขาถึงตาย - และแม่แก
มัวแต่ฝันเฟื่อง จนไม่ดูตาม้าตาเรือ
- มองไม่เห็นไอ้แรดนั่นเข้ามาด้วยซ้ำ - ไอ้แรดนั่น
และมันจะมาเอาตัวแกไปด้วย ถ้าไม่ทำตัวดีๆ
ทีนี้ก็เลิกฝันลมๆ แล้งๆ ได้แล้ว
- กลับไปทำงาน! - กลับไปทำงาน!
ระวัง สปันจี้ คงไม่อยากทำลาย รูปร่างสาวน้อยของเธอนะ
หุบปากเลย
- ว่าไง - ผมทำงานเสร็จหมดแล้ว
บังเอิญอะไรอย่างนี้ เรากินหมดเลยพอดี
นี่ สปันจ์ พูดเล่นอยู่เรื่อยเลยนะ
มีของพิเศษรอแกอยู่ในเตาอบแน่ะ
อ๋อ ให้เดาเอามั้ย
มันไม่ดีพอสำหรับเขา
คิดว่าที่นี่ที่ไหนกัน พระราชวังเรอะ
เทย์โทมันกรอบ ชีสและหัวหอม
ไปให้พ้น!
ไป!
หวัดดี มาจากไหนล่ะ
รู้มั้ย ไม่น่ามาชักใยตรงหน้าต่างนี่เลย
เดี๋ยวป้าสไปเกอร์กับป้าสปันจ์ จะเห็นเข้าพวกป้าเกลียดแมงมุม
แต่ผมจะเป็นเพื่อนให้เองนะ
ผมชื่อเจมส์
นั่นเป็นชื่อที่แม่เรียกผม
ผมชื่อเจมส์
เป็นชื่อนี้ตลอดมา
บางทีผมก็ลืม
เมื่อผมเหงาหรือกลัว
ก็จะเข้าไปในหัว
แล้วตามหาเจมส์
นี่เป็นของที่ผมไม่เคยให้ใครดูเลยนะ
มีเมืองหนึ่งที่ผมฝันถึง
ไกลลิบจากที่นี่
ไกลลิบ ไกลลิบจากที่นี่
ไกลลิบลับ
มีผู้คนในเมืองนั้น
และพวกเขาใจดีกับผม
แต่มันอยู่ไกลลิบ ไกลลิบลับ รู้มั้ย
ไกลลิบลับ
พวกเขาจะว่า เจมส์ เจมส์
เจมส์ สบายดีมั้ย
วันนี้อากาศดีใช่มั้ย
เจมส์ เจมส์ เจมส์
เราดีใจที่เธอมาที่นี่
เมืองที่เราอยู่
จากที่ไกลลิบ ไกลลิบ ไกลลิบลับ
ผมชื่อเจมส์
เจมส์ เจมส์
ราตรีสวัสดิ์ ฝันดีนะ
แมงมุม น่าขยะแขยง เลวร้าย!
อย่า รอเดี๋ยว!
- สปันจ์! - เดี๋ยว ผมจับเอง ผมจับเอง
ฆ่ามัน ฆ่ามัน ฆ่ามัน!
มันอยู่ไหน
จับมัน จับมัน!
- ฆ่ามัน! - จับมัน จับมัน!
- ฆ่ามัน! - จับมัน!
เธอตีโดนหน้าฉัน! เธอตีโดนหน้าฉัน!
โอ๊ย หุบปากเลย!
ไปสิ ไปให้พ้นจากที่นี่ ไปให้ไกลที่สุดเท่าที่จะทำได้
โอ้ ผมอยากทำได้มั่งจัง
มีอะไรห้ามเธอไว้ล่ะ
อย่ากลัวไปเลย เจมส์ ฉันมาดี
คุณรู้จักชื่อผมได้ยังไง
ฉันรู้มากกว่าชื่อเธออีก
จะว่ายังไงถ้าฉันจะบอกว่า
ทางออกของปัญหาทั้งหมดของเธออยู่นี่
อยู่ในถุงเล็กๆ นี่
- เฮ้ นั่นมัน... - ใช่แล้ว
เอาสิ เจมส์ ดูสิ
ในนั้นมีของวิเศษ
มากกว่าที่มีทั้งหมดในโลกนี้
แต่มันคืออะไรล่ะครับ
- ลิ้นจระเข้ - ลิ้นเหรอ
ลิ้นจระเข้ลื่นๆ หนึ่งพันอัน
ต้มในกะโหลกของแม่มดที่ตายแล้ว เป็นเวลา 20 วัน 20 คืน
เติมนิ้วลิงหนุ่ม และใส่กึ๋นหมู
จงอยนกแก้วตัวนึง และน้ำตาลสามช้อน
ตุ๋นเป็นเวลาหนึ่งอาทิตย์ แล้วปล่อยให้พระจันทร์
ทำที่เหลือ
รับไปแล้วจะเกิดสิ่งมหัศจรรย์ขึ้น
สิ่งที่แม้แต่เธอก็ไม่เคยคาดฝัน
- เช่นอะไรครับ - เอ่อ เช่น
เธอจะไม่เป็นทุกข์อีกต่อไป
และเธอเป็นทุกข์ใช่มั้ยล่ะ เจมส์
เธอไม่น่าเป็นแบบนั้น รู้มั้ย
และที่ที่เธอฝันถึงนั่น
ไม่ได้ไกลอย่างที่เธอคิดเลย
เมืองนิวยอร์ก
และมันจะยิ่งใกล้เข้าไปอีก เมื่อเธอเริ่มก้าวแรก
ทำยังไงล่ะ นี่มันไม่มีเหตุผลเลย
ไม่ใช่บนนี้ ไม่ใช่
คำตอบมันอยู่ในนี้
และอำนาจวิเศษก็อยู่ในนี้
ดังนั้น เจมส์ จะเอายังไง
ฟังฉันนะ เจมส์ อย่าปล่อยให้ พวกมันหนีไปเพราะถ้าหนีไปได้
มนตร์วิเศษจะตกกับอะไรก็ตาม ที่พวกมันเจอเป็นสิ่งแรก
เข้าใจมั้ย
ดี
ข้างนอกนี่เกิดอะไรขึ้น
ไม่ ไม่นะ เดี๋ยว!
เดี๋ยว ไม่ ไม่ รอเดี๋ยว!
เดี๋ยว แค่... รอก่อน!
มาอยู่นี่เอง ลุกขึ้น ไอ้ลูกหนอน
- เราส่งแกออกมาฆ่าแมงมุมข้างนอกนี่ - ไม่ใช่ให้มาเถลไถล
ผมไม่ได้เถลไถล ผมหกล้ม
กล้าดียังไงถึงมาเถียงเรา
ตีมันเลย สปันจ์
มันเช้าเกินไป
นั่นทำให้แกเป็นเด็กโชคดีที่สุดในโลก
ทีนี้ก็เข้าบ้านไปแล้วแต่งตัวซะ
สไปเกอร์ ดูนั่น ลูกพีช
- อะไรนะ - ลูกพีช นั่นไง บนกิ่งไม้นั่น
ได้ไง ต้นเก่าแก่นั่นแค่ดอกเดียว ยังไม่เคยมีเลยอย่าว่าแต่...
ให้ตายสิ
มีลูกพีชตรงนั้นจริงๆ
ลูกใหญ่ซะด้วยสิ
แล้วจะไปเก็บมันได้ยังไงล่ะ
- ใช้เด็กสิ - ใช้เด็กสิ
ทีนี้ แกจงเป็นเด็กดี
แล้วก็ปีนขึ้นไปบนนั้น ไปเก็บลูกพีชให้ป้าสุดที่รักของแกนะ
- กินได้ไหมครับ - ได้สิ เราจะแบ่งกัน
ฉันและป้าสไปเกอร์นะ! ปีนได้แล้ว
- เดี๋ยว! - อะไร อะไร อะไร
มัน... มันโตขึ้นเรื่อยๆ
- เด็กนั่นเหรอ - ไม่ใช่ ลูกพีช โง่จริง
ดูสิ
- ลงมา - แต่ผมจะไม่เป็นไร
ลงมา!
ลูกพีชอะไรเนี่ย
ดูสิ สไปเกอร์ มันโตขึ้นเรื่อยๆ
ฉันไม่ได้ตาบอด ยัยบ้า มองเห็นเองได้
ดูมันโตสิ น่ามหัศจรรย์
มันกำลังลงมา ถอย!
สวรรค์ทรงโปรด!
สิ่งมหัศจรรย์จะเกิดขึ้น อย่างที่เขาบอกเลย
หุบปาก ไอ้โสโครก
นี่มันไม่เกี่ยวอะไรกับแก ออกไปให้ห่างๆ
ได้กลิ่นมั้ย สไปกี้ หอมหวนน่าอร่อย
อย่า!
มันมีกลิ่นเหมือนเงิน
อนุสรณ์ธรรมชาติอันยิ่งใหญ่
เข้ามา เข้ามา มาชมพีชยักษ์
สิ่งมหัศจรรย์ที่แปดของโลก
เตรียมเงินให้พร้อม ท่านสุภาพบุรุษสุภาพสตรี
โอกาสเดียวในชีวิต แค่สิบชิลลิ่งเอง
ห้ามแอบมองลูกพีช
เตรียมเงินให้พร้อม ท่านสุภาพบุรุษสุภาพสตรี
เข้าไปได้เลย
- ขอแตะได้มั้ย - แตะเหรอ อยากแตะมันเหรอ
- เดี๋ยวก็จะขอลองชิมดูหรอก - ห้ามเข้า
เด็กคนนี้คิดบ้าๆ ไปให้พ้น!
- ใช่แล้ว - โอ้ สปันจ์
ช่างภาพ
- และอีกที - ข้างที่ดี
- เข้าไปได้ - ห้ามถ่ายรูป
อย่าโอ้เอ้ เข้าไปเลย ท่านสุภาพบุรุษสุภาพสตรี
- โทษที คุณพ่อ ของท่านค่าดูสองเท่า - ขอพระเจ้าทรงยกโทษให้
ขอบคุณค่ะ คุณพ่อ
เข้ามา เด็กๆ โอกาสสุดท้ายของวันนี้แล้ว
ยู้ฮู ลงมานี่สิ
ครับ ป้าสปันจ์
แต่งตัวซะหล่อเลยนะ
ผมหวังไว้ว่าจะได้เล่นกับเด็กอื่นๆ
พวกเด็กๆ ไปกันหมดแล้ว
แต่แกออกไปเล่นกับขยะของพวกเขาได้
ขยะ
แล้วอย่าได้คิดเข้าไปใกล้พีชของเรานะ
เพราะถ้าทำยังงั้น จำไว้ พวกเขาจับแรดตัวนั้นยังไม่ได้
อย่า เดี๋ยวก่อน เดี๋ยว!
ทีนี้ คิดว่าจะไปไหน ไอ้มะกัน
ถูกกักอยู่กับที่จนจะบ้าอยู่แล้ว ขอไปดูรอบๆ หน่อย
จะได้วางแผนหนีสไปเกอร์กับสปันจ์
หนีเรอะ หนีไปไหน เดี๋ยวเราก็จะถูกบี้ ถูกตบกันหมดหรอก
ไม่มีใครจะมาบี้นายได้แล้วเพื่อน
- ตอนนี้นายยาวตั้งสองเมตรแล้ว - เป้ายิ่งใหญ่ขึ้น
ให้ยัยแก่สองคนนั่นเข้ามาเลย ฉันจะจัดการทั้งสองคนให้เอง
ฉันไม่แพ้ใคร ฉันตัดยังไงก็ไม่ขาด ฉัน...
- โว้ว! - แย่แล้ว!
สไปเกอร์กับสปันจ์ หาพวกเราเจอแล้ว
หวัดดี
ไม่ ไม่ใช่ เจ้าหนูจากในบ้านต่างหาก ชื่ออะไรนะ
- เห็บเจ้าทุกข์ - นึกว่าเป็น "ไอ้หนอนเน่า"
ไม่ใช่ นั่นมันชื่อที่ ยัยป้าใจร้ายเรียกเขาต่างหาก
ชื่อจริงของเขาคือ... มันคือ...
เจมส์
ดูสิ ทำอะไรลงไป เขากลัวจะตายอยู่แล้ว
ได้โปรด อย่ากินผมนะ!
- กินเธอเหรอ - นี่หิ่งห้อย เปิดแสงให้สว่างหน่อย
- ฉันไม่กินเนื้อสัตว์ - ฉันกินดิน
ไม่มีใครจะกินเธอหรอก เจมส์
ไม่ เธออาจจะแค่ เจาะกะโหลกดูดสมองออกมา
- นั่นฉันจะเก็บไว้ทำกับเธอ - โว้ว ไวจัง แม่ขายาว
แหม ไม่มีมารยาทเลย
ไม่ต้องกลัวไปหรอกนะ ที่รัก
แต่พวกคุณตัวใหญ่จัง
น่าพิศวง ใช่มั้ย
พวกเราทุกคนเปลี่ยนไป รวมทั้งเธอด้วย เจมส์
คุณลุงที่ให้ของเขียวๆ นั่นกับผม
บอกว่าจะเกิดสิ่งมหัศจรรย์ขึ้น
เขาบอกว่า "หมูมหัศจรรย์จะบินขึ้น" หรือ
ไม่ใช่ คุณผู้หญิงที่รัก
"จะเกิดสิ่งมหัศจรรย์ขึ้น"
หิ่งห้อยที่น่าสงสาร หูเธอหนวกไปหน่อย
แต่หูของฉันดีมาก
งั้นเรอะ มาฟังนี่กันหน่อย
ออกไปจากที่นี่กันเถอะ!
หมายถึงลงเขานี่ไปเหรอ ไม่ได้ เดี๋ยวผมจะโดนแรดนั่นกิน
แรดรึ
บอกอะไรให้ เจ้าหนู
ฉันอยู่บนเขาเส็งเคร็งนี ่มาสิบๆ ปีแล้ว
ที่นี่ไม่มีแรด
ยกเว้นยัยสปันจ์ แม่นั่นใหญ่ เป็นสองเท่าของแรดเลย ใช่มั้ยล่ะ
แล้วก็อันตรายเป็นสองเท่า ทุกวัน ชีวิตฉันเหมือนแขวนอยู่บนเส้นด้าย
ฉันต้องส่งลูกๆ ทั้ง 300 ไปอยู่ในที่ปลอดภัย
คิดว่าการซ่อนในหินแข็งๆ สนุกเหรอ
ผมจำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าความสนุกคืออะไร
นั่นเพราะเธอติดแหงก อยู่ที่นี่นานเกินไป
ฟังนะ เจ้าหนู ฉันรู้จักที่นึง ที่จะฟื้นความทรงจำให้เธอ
แสงเจิดจ้า เมืองใหญ่
ที่นั่นแหละที่เราต้องไป
ที่ซึ่งมีอาหารอร่อย และแมลงก็สวยงาม
ฉันอยากโอบกอดทีละร้อยอย่างน้อย
จะกอด จะบีบ รัดให้แน่นๆ
นอนทั้งวัน เต้นรำทั้งคืน
ฉันอยากได้แสงเจิดจ้า และเมืองใหญ่
ชีวิตแบบนั้นที่ฉันชอบ ใช่ ชีวิตแบบนั้นที่...
เจ้าหนอนน้อย ไม่เคยเห็นพระจันทร์
ที่ลอยข้ามท้องฟ้าตะวันตกหรือ
ต้นโอ๊คตายแล้วอยู่ข้างลำน้ำ
ไอเหม็นเน่าโชยกลิ่นคลุ้ง
ฟังดูดีมากเลย ที่รัก ฉันว่าทุกคนต้องเห็นด้วย
แต่ฉันชอบแสงแดดมากกว่า
สวนน้อยๆ ในใจกลางเมือง
ดอกไม้บานทุกแห่งหน เด็กๆ ล้อมรอบตัว ฉันชอบมาก
ร่อนลงเกาะแก้มทารกอุ่นๆ
- มันวิเศษ วิเศษ - วิเศษ
ชีวิตแบบนั้นที่ฉันชอบ
ชีวิตแบบนั้น ชีวิตแบบนั้นที่ฉันชอบ
- การสนทนาที่ดีเลิศ - แสงเจิดจ้า เมืองใหญ่
- มุมมองยกระดับ - ที่นั่นแหละที่ฉันจะไป
สิ่งกระตุ้นสมอง
ใช่ สำหรับเธออาจใช่
และมีใครสักคนที่เรารัก มาร่วมแบ่งปัน
มันคงวิเศษสุด
วิเศษสุด
ชีวิตแบบนั้นที่ฉันชอบ
เรียกมันว่าชีวิตเหรอ
ชีวิตแบบนั้นที่ฉันชอบ
มันไม่ใช่ดินกองนึง
ชีวิตแบบนั้น ชีวิตแบบนั้น
ชีวิตแบบนั้นที่...
ไปซ่อนที่ไหน ไอ้หนู
ได้เวลาไปกวนใจคนแล้ว
ดูที่นี่สิ ยังเละเทะอยู่เลย
อยู่ที่ไหน ไอ้ลูกหนอนน่ารังเกียจ
ไม่ใช่คุณ ผมต่างหาก
อย่าเข้าไปใกล้พีชของเรานะ
ได้โปรด อย่าปล่อยให้พวกเราโดนฉีดยาฆ่าแมลง
ยาฉีดเรอะ พอเห็นไอ้มะกันข้างบนนั่น คงจะเอาพลั่วมาจัดการกับเรา
- มันเกิดกับน้องชายฉัน - แย่จัง
โดนตัดกลางเป็นสองท่อน ตอนนี้ฉันก็เลยมีน้องครึ่งท่อนสองคน
พวกนั้นจะได้ยินเสียงเรา
ยู้ฮู อยู่ที่ไหนไอ้หนู
คิดว่าได้ยินเสียงแรดข้างนอกนั่นนะ
นี่จะต้องเจ๋ง
ได้ยินเสียงจริงๆ นะ
ไม้ล้ม
- นั่นอะไร - รัดเข็มขัดเร็ว เพื่อน
รถ
- เราหมุนเคว้งเลย - นั่นทำอะไรลงไป
ติด ติดสิ ไอ้เศษเหล็ก
นั่นพีชของเรา พีชของเรา เราตายแน่
โว้ว ฉันหมุนกลิ้งตลบแล้วตลบอีก
นี่ ท้องฉัน นี่ ท้องฉัน นี่ ท้องฉัน!
ฉันจะอ้วก
พีชของเรา
มีคนหยิกฉัน
ขอโทษ นึกว่าเป็นแมงมุม
นั่นอะไร
โทษที นึกว่าตะขาบ
นี่ หิ่งห้อย ขอแสงหน่อยได้มั้ย
ไม่ได้ยินเลย ต้องเปิดไฟก่อน
นี่มันไม่สม "สุภาพสตรีเต่าทอง" เลย
ไม่ต้องเป็นห่วง ผมจะช่วยพลิกตัวให้ทันที
ขอบใจนะ เจมส์
- นั่นจะไปไหน - ไปดูว่าเราหยุดอยู่ที่ไหน
โว้ว
โอ้โห
โอ้ ต๊ายตาย
โอ้ ปวดหลังจัง
น่าพิศวงใช่มั้ย
อะไร อะไรน่าพิศวง บอกหน่อย อย่าปล่อยให้ฉันไม่รู้เรื่อง
เราอยู่ในใจกลาง... เรียกว่าไงดีนะ แอ่งน้ำใหญ่ใช่มั้ย
แอ่งใหญ่ที่สุดในโลกเลย แม่เขี้ยวนางฟ้า มหาสมุทรแอตแลนติก
ถ้าให้ถูกแล้ว แปซิฟิกใหญ่กว่า
แหม ก็คงงั้นแหละ
เห็นพื้นดินบ้างมั้ย
ไม่เห็นเลย มีแต่ท้องฟ้าสีครามกับทะเลใสแจ๋ว
- นี่มันความผิดของนายทั้งหมด - เฮ้ย
ถ้าไม่ใช่เพราะฉัน ป่านนี้พวกเรา คงเสร็จยัยสไปเกอร์และสปันจ์ไปแล้ว
คุณลุงแก่กับอะไรเขียวๆ นั่น
บอกหรือเปล่าว่าเราจะไปไหน
เปล่า บอกแต่ว่าคำตอบจะอยู่ที่นี่
หนังสือท่องเที่ยวของผม
ดูสิ นั่นพีชไง
ลอนดอน ปารีส
นิวยอร์ก
เรากำลังจะไปเมืองนิวยอร์ก
นิวยอร์กเหรอ ที่นั่นพวกเขาชอบฉัน
วิเศษ มีสวนที่เต็มไปด้วย ใบไม้ให้คุณนะ คุณเต่าทอง
- เซ็นทรัลพาร์ค - แล้วก็มีที่ซ่อนมืดๆ เยอะแยะ
- ไนท์คลับ - พิพิธภัณฑ์และคอนเสิร์ต
- นี่ยังไม่พูดถึงแยงกี้สเตเดี้ยมนะ - แล้วฉันล่ะ
ทำไมล่ะ มีอุโมงค์ใต้ดินยาวหลายกิโลเลยนะ
รถไฟใต้ดิน
พ่อผมบอกว่า เป็นที่ที่ความฝันจะกลายเป็นจริง
- ชีวิตแบบนั้นที่ฉันชอบ - ชีวิตแบบนั้นที่ฉันชอบ
- ชีวิตแบบนั้น - ชีวิตแบบนั้น
ชีวิตแบบนั้น
ชีวิตแบบนั้นที่ฉันชอบ
งั้นก็ไปนิวยอร์กกันเลย
ทีนี้ เราจะไปได้ยังไง
- ฉันจะพาพวกเราไปเอง - นายเนี่ยนะ
แน่นอน ฉันไปมาทั้งห้าสมุทรแล้ว
จากปะการังกลางแดดแห่งบอร่า-บอร่า
ไปถึงชายฝั่งน้ำแข็งแห่งทริโปลี
"กัปตันตะขาบ" พวกเขาเคยเรียกฉัน
เจ็ด
มีมหาสมุทรทั้งหมดเจ็ดแห่ง
และทริโปลีอยู่ใกล้เขตร้อน กัปตัน
- ปรับใบเรือ - ไม่มีใบเรือ
- เร่งเครื่องยนต์ - ไม่มีเครื่องยนต์
ฉันทำงานกับลูกเรือ ไม่ได้ความนี่ไม่ได้
เยี่ยม ทีนี้เราก็ติดแหงกตรงนี้ จนเฉาแห้งเหี่ยวตาย
- เป็นไปได้ยาก - ค่อยยังชั่ว
เราจะจมน้ำตายมากกว่า
ไม่นะ
รู้แล้ว เราอาจจะ...
ไม่ มันเป็นความคิดโง่ๆ
- เมื่อเทียบกับอะไร - เฮ้
เราอาจจะบินไปจากที่นี่ได้
เขาพูดถูกแล้ว มันโง่
เธอจะทำยังไงล่ะ เจมส์
อาศัยนกนางนวลนั่น แต่เราต้องมีเชือก
งั้นฉันจะไปที่ร้านเครื่องเขียน
ไปเอาคลิปกระดาษมาด้วย ไหนๆ ก็ไปแล้ว
ฉันมีเชือก ยาวเป็นกิโลๆ
และเราต้องมีเหยือล่อ ล่อนก
เหยือล่อนกเหรอ แล้วจะไปหาได้ที่ไหนกัน
ในกลาง...
ไม่ ไม่นะ
บ้ากันไปแล้วเหรอ
พวกเขาบ้ากันไปหมดแล้ว
อะไรก็ได้แต่ไม่ใช่นก
ไม่ต้องเป็นห่วง ผมอยู่ตรงนี้เอง
- ทีนี้ก็ส่ายไปมา - ไม่
แต่นกจะไม่มาถ้าไม่ส่าย
ใช่เลย และก็บังคับฉันไม่ได้ด้วย
- งั้นเรอะ - หยุด
ไม่ยุติธรรมเลย นกเอ๋ยมากินฉันเร็วไว!
ตัวแรกมาแล้ว เตรียมพร้อมดึงนะข้างล่างนั่น
น้องสาวฉันถูกนกนางแอ่นกลืนไป
ดึง
สำเร็จ ได้มาหนึ่ง
ได้ยินเสียงฟัน
ฟันซี่ใหญ่ดังกรอดๆ
เหมือนเสียงแรด
กลางมหาสมุทรเนี่ยนะ เป็นไปไม่ได้ตามหลักวิทยาศาสตร์
ฉันก็ได้ยินเสียงอะไรด้วย
นั่นฝูงปลาทูน่า
พวกมันถูกดูด เข้าไปในเครื่องอะไรสักอย่าง
- หมายความว่าอะไร - ดูสิ
นั่นฉลามยักษ์
ดูเหมือนมันเห็นเราแล้ว
- จะทำยังไงดี จะทำยังไง - นกนางนวล
เป็นโอกาสเดียวของเรา
ต้องใช้นกมากกว่าทั้งฝูง ไม่มีทางทำได้ทันเวลา
เราจะใช้ใยของคุณแมงมุม เป็นร่างแห เร็วเข้า
โยนมาทางนี้ ที่รัก
ส่ายสิ คุณไส้เดือน ชีวิตของเราขึ้นกับมันนะ
ฉันทำไม่ได้ ส่ายจนหมดแรงแล้ว
มานี่ ให้ฉันช่วยนายเอง
มา มากันเลย ไส้กรอกสดๆ ร้อนๆ
มาสิ
ได้แล้ว ส่งห่วงมา
- เร็วเข้า! - รีบเข้า เร็วๆ
ใจเย็นๆ ฉันมีแค่ 12 มือเอง
มันเข้าใกล้มาทุกทีๆ
นกนางนวล ไป!
- โอ๊ย ไม่นะ - โอ๊ย ตายแล้ว
พวกมันหนีไปได้
กระโดดขึ้นมา เจมส์!
ทีนี้ รวบนก!
ช่วยด้วย!
อันธพาล เกเร!
เลวทราม!
- เอาเลย นางนวล - เต็มที่เลย
ส่ายขนที่ก้นไวๆ
ฉลามคนดี ฉลามน่ารัก
เจ้าหลาม
ไชโย!
นั่นเลย บทเรียนที่มายุ่งกับฉัน ไอ้ซาร์ดีนยักษ์
ฉันมาจากบรูคลิน
เหลวไหล! แมลงทุกตัวบนนี้ แสดงความกล้าหาญเป็นพิเศษ
ทำไมเรอะ เห็นคุณเต่าทอง เสี่ยงชีพและปีก
เข้าไปตบจมูกไอ้ฉลามร้ายนั่นมั้ย
ก็พวกมันไม่มีมารยาทเลย ฉันทนไม่ได้
เราทุกคนลืมอะไรไปอย่างนึงแล้ว
ทุกอย่างที่เราทำ เป็นไปตามแผนปราดเปรื่องของเจมส์
มันใช้ได้ ใช่มั้ย
- มาโห่สามครั้งให้เจมส์กัน ฮิบ-ฮิบ - ฮูเร!
- ฮิบ-ฮิบ - ฮูเร!
นิวยอร์ก
เรามาแล้ว
ไม่ว่าจะเป็นใคร ออกไปห่างๆ ออกไป!
คุณไส้เดือน ผมเอง
โอ้ เจมส์ โอ้ ขอบคุณพระเจ้า
อย่าทำให้ตัวเองตกใจแบบนั้น ตลอดเวลาสิครับ
- ทำไมล่ะ - เดี๋ยวจะกังวลจนไม่สบายไป
เมื่อผมมีปัญหา
พ่อกับแม่จะบอก ให้มองมันจากอีกด้านนึง
ยังไง ตอนแรกฉันเป็นเหยื่อล่อนก ต่อมาก็เป็นเหยื่อล่อฉลาม
คือว่า หรือจะพูดได้ว่า คุณเป็นคนติดปีกให้เรา
และเอาชนะฉลามด้วยมือของคุณคนเดียว
- โดยไม่มีมือเลย - ใช่ คุณคือวีรบุรุษ
ฉันเป็นงั้นเรอะ ฉันเป็นซูเปอร์หนอน
ใช่แล้ว
อยากกินอาหาร
อาหาร
แน่ใจนะว่ารู้ทางที่เราจะไป
นึกไม่ออกว่าจะนำทางได้ไง โดยไม่มีเข็มทิศ
บนนี้ร้อนจังนะ ตัวจะไหม้อยู่แล้ว
- ปล่อยนกนั่น - แต่ฉันหิวจะตายอยู่แล้ว
บางทีฉันอาจมีขนมปังเหลืออยู่บ้าง
- อาหารเรอะ - มันไม่เยอะ
- แต่มัน... - ช้าก่อน!
- เฮ้ย! - แกนี่
ฉันต้องกินอาหารนี่ ฉันมีการเผาผลาญสูงกว่ามาก
- อย่ายุ่ง! - อะไรนะ
สองคนนี่บ้าไปแล้วเหรอ
ปล่อยนะ ตาแก่!
- เอามานี่ เอามานี่! - ปล่อยเสื้อฉัน
เอามานี่!
- หน้าอกล่างของฉัน - จะฉีกแกเป็นชิ้นๆ เลย
- บอกแล้ว นี่ของฉัน - เอาคืนมานี่
- ดูสิทำอะไรลงไป - ดูสิทำอะไรลงไป
เราจะอดตาย และตายอย่างช้าๆ
ไม่นะ นั่นมันทางออกง่ายๆ เราจะทรมานไปเรื่อยๆ
ช้าๆ อย่างทรมาน เจ็บปวด
ไม่มีใครจะอดตายหรอก
ไม่เห็นเหรอว่าเรามีอาหาร พอเดินทางไปได้ห้าหน
- อาหารเหรอ อยู่ไหน - มีอาหารจริงๆ เหรอ
นั่นเธอพูดอะไร
ยานนี้ทั้งลำเป็นอาหาร
โอ้ เด็กอะไรฉลาดจริงๆ
เหมือนฉันเลย
เหมือนเธอ มันไม่มีอะไรให้เหมือนได้
เลิศรส
- ดีกว่าเพลี้ย - ดีกว่าเต่าทอง
- อะไรนะ - โทษที
ไม่ใช่ดิน แต่ก็ไม่เลว
"ไม่เลว" เรอะ นี่มันอร่อยที่สุด ตั้งแต่ฉันเคยกินเลย
และฉันกินมาแล้วเยอะ
ในชีวิตนี้ฉันกินของแปลก และอร่อยมาแล้วมาก
อย่างแมลงผัดเผ็ด และแกงตัวบุ้งรสเด็ด
และแมลงราตรีต้มในเมือก
และหนูยัดข้าว ก็อร่อยจนดิ้นด่าว
เมื่อเอามาย่างตอนมันโตได้ที่
แต่อย่าลืมเยาะด้วยฝุ่นนิดหน่อย
ฉันคลั่งยุงบนขนมปังปิ้งทาเนย
และขนเม่นดอง และยังอาหารอบจานใหญ่
และเนื้อแมลงปอ ที่เก่าหน่อยนะ ไม่สด
มันแค่เหรียญเดียวอย่างมาก
มีน้ำเกรวี่ราดมาด้วยหรือเปล่า
มาเป็นถังเลยถ้าสั่งทางไปรษณีย์
สำหรับมื้อเย็นในวันเกิดของฉัน
ให้บอกมั้ยว่าฉันเลือกอะไร
เส้นหมี่ร้อนๆ ทำจากพูเดิ้ล บนชิ้นสายยางรดน้ำ
และเยลลี่ค่อนข้างเหม็น
ทำจากนิ้วตัวนิ่ม
เยลลี่มันแสนอร่อย
แต่ต้องปิดจมูก
พีช พีช พีช พีช พีช พีช พีช พีช
ฉันอยากกินหนวดปลาหมึกอร่อยๆ เป็นอาหารเย็น
ฉันชอบฮ็อตดอกแต่รักกบร้อนๆ และแน่นอนคุณต้องเห็นด้วย
ดินจานนึงใส่น้ำมันเครื่อง สุดยอดสูตรอาหาร
สูตรอาหาร
ฉันคงแทบไม่ต้องบอก ว่านี่มันของฟรี
พีช พีช พีช พีช พีช พีช พีช พีช
เราคงแทบไม่ต้องบอก ว่านี่มันของฟรี
เอาละ เพื่อนร่วมเดินทาง ภาระของสุนทรพจน์ของฉัน
ขี้โอ่
อาหารนี่หายาก เทียบไม่ได้
และบางอย่างก็เอื้อมไม่ถึง
แม่นนี่ กัปตัน
แต่ไม่ต้องสงสัย ฉันจะยอมอด
ล้านๆ จานของแต่ละอย่าง
ไปให้พ้นเลย
- เพื่อชิ้นนิดเดียว - เพื่อชิ้นนิดเดียว
แค่กัดคำนิดเดียว
กัดคำนิดเดียวของสิ่งวิเศษนี้
พีช
พีช พีช พีช พีช พีช พีช พีช พีช
หยุด หยุด!
พีช พีช พีช พีช
เกิดอะไรขึ้นล่ะ
- กลางเป้าเผง! - ระวังนะ!
ดูนี่!
พีชอันแสนวิเศษนี้
คุณไม่ชอบยุ่งกับใครใช่มั้ย
ฉันชอบอยู่คนเดียวมากกว่า
ผมก็เคยอยู่คนเดียวครั้งนึง
ผมว่ามันดีกว่าที่มีเพื่อน คุณว่ามั้ย
ไม่รู้สิ
พวกเขาจะเป็นเพื่อนคุณด้วย ผมหมายถึง คนอื่นถ้าคุณยอมให้พวกเขาเป็น
ไม่หรอก มันเป็นธรรมชาติ ที่พวกเขาจะกลัวฉัน
- ตรงนี้ฉันเปลี่ยนแปลงไม่ได้ - คุณใจดีกับผมมาก
บางทีเพราะเธอใจดีกับฉันก่อน
คุณคือแมงมุมที่หน้าต่างของผม
คุณเป็นเพื่อนคนแรกของผม
หมายความว่า ตั้งแต่ที่ไปอยู่กับป้าๆ
- พวกป้าเขาเกลียดผม - อย่าไปคิดถึงพวกเขาเลยในตอนนี้
แต่ถ้าพวกเขาหาเราเจอล่ะ
ถ้าเราไปไม่ถึงเมืองนิวยอร์กล่ะ
ผมคงตายแน่ถ้าต้องกลับไปอยู่แบบเดิม พวกเขาบังคับผมไม่ได้
ไม่มีใครบังคับให้เธอทำอะไรได้หรอก ถ้าเธอไม่ยอมซะอย่าง
เธอเป็นเด็กกล้าหาญ
ทีนี้ก็นอนซะ
วันนี้เหนื่อยมาทั้งวันแล้ว
ดูสิ ไอ้ลูกหนอนนั่นกินพีชของเรา
ไปเอาตัวมันเร็ว สปันจ์
ไม่มีทางคลานหนีเราไปได้พ้นหรอก
- แรดจะมากินแก - แรดจะมากินแก
แรดจะมากินแก
นี่มันแย่ที่สุด!
นายทำเสื่อมเสียหมดทั้งไฟลัม คลาส ออเดอร์ เจนัส และสปีชี่ส์เลย
- พูดภาษาไทยสิ - นายมัน ไอ้ลางั่ง!
เราอยู่ที่ไหน เกิดอะไรขึ้น
ฉันเจอไอ้ไม่ได้เรื่องนี่ นอนหลับคาพวงมาลัย
- ทีนี้เราก็หลงทางแล้ว - เราไม่หลง
- งั้นเราอยู่ไหนล่ะ - ที่ไหนสักแห่งทางเหนือ
หรืออาจจะเป็น ทางใต้สุดๆ
เส้นรุ้งของนายเท่าไหร่ เส้นแวงของนายเท่าไหร่
เฮ้ เฮ้ เฮ้ นั่นมันเรื่องส่วนตัวนะ
- นายบอกว่านำทางได้ - ไหนบอกว่าเดินทางไปรอบโลกแล้ว
นายบอกว่าเคยไปบอร่า-บอร่า
- แหม ก็ไม่เชิงบอร่า-บอร่าอย่างนั้น - แล้วชายฝั่งทริโปลีล่ะ
ฉันพูดว่า "ทริโปลี" เหรอ ฉันหมายถึงพิพิธภัณฑ์มอนเตซูม่า
- นั่นแหละที่นายพูด - ไม่เคยได้ยินใครโกหกแบบนี้เลย
- คนโกหก - หลอกลวง
เดี๋ยว!
ถ้าเขาบอกว่าเขาเคยไปเห็นโลกมาแล้ว งั้นเขาก็คงไปเห็นมาจริงๆ
ใช่มั้ย คุณตะขาบ ใช่มั้ย
ฉันเคยอาศัยอยู่ระหว่างสองหน้าของ นิตยสาร National Geographic
National Geographic เป็นนิตยสารที่ให้ข้อมูลดีมาก
รูปก็สวย
นายมันไม่เอาไหน งี่เง่าดักดาน
ก็ได้ ไอ้เด้งดึ๋ง นั่นถือเป็นคำท้าทาย
มาเลย ชกเลย มาสิ เอาเจ๋งที่สุดมาเลย
โห ถีบได้เจ๋ง เห็นมั้ยว่าเขาทำอะไรกับฉัน
สมน้ำหน้า
แล้วทีนี้เราจะทำยังไงดี เราจะไปทางไหน
จริงๆ แล้วมันง่ายนิดเดียว
แค่หาว่าตำแหน่งเราอยู่ที่ไหน
แล้วก็ใช้ตรีโกณคำนวณ หาทางตรงไปนิวยอร์ก
- ถ้างั้นก็พอมีหวัง - พูดบ้าๆ
ไม่มีหวังเลย เพราะเราไม่มีเข็มทิศ
เราไม่มีทางไปถึงนิวยอร์กได้
เราจะติดอยู่ที่นี่ตลอดไป
เราจะแข็งตายเหมือนรูปปั้นมีชีวิต
รูปปั้นสิ่งมีชีวิตที่ตายแล้ว
ไม่มีที่ซ่อนมืดๆ
ไม่มีใบสวยงามในสวน
ไม่มีเมืองใหญ่ ที่ความฝันกลายเป็นจริง
- เรือไม่มีเข็มทิศเหรอ - มีสิ
แต่ที่จะลุยน้ำแข็งนั่นไป เราคงตายแน่
มีแต่คนโง่เท่านั้นที่ทำแบบนั้น
ไอ้เสือลุย!
- อะไร อะไร นั่นอะไร - ตะขาบโดดลงไปแล้ว
สวรรค์ทรงโปรด เขาฆ่าตัวตาย
นี่มันความผิดของฉันเอง
อย่าโมเมเอาเองหมดสิ ฉันก็ผิดด้วย
- ผมต้องลงไปตามเขา - อย่าเชียวนะ
เดี๋ยวก็หนาวตายหรอก
- แต่เขาเป็นเพื่อนผม - เจมส์พูดถูก
ตะขาบเป็นพวกเราคนนึง ขี่หลังฉันสิ ฉันจะไปด้วย
- ต้องดูแลเขาให้ดีๆ นะ - เรื่องนี้ฉันสัญญา
เฝ้าสายใยไว้นะ ถ้ารู้สึกว่า เรากระตุกสองหนก็ดึงเราขึ้นมาเลย
โครงกระดูกเหรอ
โป๊ะเชะ! เข็มทิศของแท้
ดูเหมือนคงต้องการน้ำมันหล่อลื่น หน่อยนะ กัปตัน
ขอบคุณ ครับผม ไปล่ะนะ
น่าจะใส่เข็มขัด
เรือผีหลอก!
ฟังนะ เพื่อน ฉันมีประวัติ เรื่องหลังยาวเหยียด
และคงไม่ต้องให้มันยาวไปกว่านี้
เฮ้ อันนั้นรู้สึกดีนะ
นั่นมันพอล บันยัน กำลังมาช่วยตัดฉันออกไป
โว้ว เพื่อน นายยกท่าสูงไปนะ
เขาจะสับฉันเป็นสองท่อน
เฮ้ย กะลาสี อยากโดนเตะใช่มั้ย
ตัดฉันออกไป
ไปเอาเข็มทิศมา
ได้แล้ว
ขุนทองอยากโดนตบมั้ย
ระวัง!
- ฟังดูเหมือนเกิดเรื่องใหญ่นะ - เตรียมพร้อมที่จะดึง
ฉันมีมุขมาฝาก ทำไม โครงกระดูกถึงเล่นดนตรีในโบสถ์ไม่ได้
เพราะมันไม่มีอวัยวะ
ขอบคุณพระเจ้า ทุกคนปลอดภัย
- เกิดอะไรขึ้นกับตะขาบ - เขาหาเข็มทิศให้เราจนพบ
- และเรือทั้งลำเต็มไปด้วยโจรสลัด - ถือนี่ไว้ ฉันจะลงไปอีก
ระวังด้วยนะ คุณแมงมุม
ตะขาบที่น่าสงสาร
เขาช่วยชีวิตเรา ไว้ตอนอยู่ข้างล่างโน่น
- ระวัง! - คุณแมงมุม
- ตะขาบ - ฉันดูดีมั้ย ไอ้หนู
โอ้ ตะขาบ ไม่รู้ว่าควรฆ่าเธอหรือจูบเธอดี
- เอ่อ ฉัน... ฉันขอโทษ - เอ่อ ฉันจะพูดว่าฉันขอโทษ
- ขอโทษจากใจจริง - ฉันแค่ อยากจะขอโทษ
- ฉันแค่อยากจะบอกว่า... - ที่ฉันพยายามจะบอกคือ...
เรื่องพูดน่ะพอแล้ว ฉันจะแข็งตายอยู่แล้ว
ฮัลโหล เข็มทิศพร้อมแล้ว
คุณตะขาบ กรุณาให้เกียรติเรา
โดยช่วยนำทางเราออกไป จากตู้แช่แข็งนี่ได้มั้ย
ยินดีเป็นอย่างยิ่งเลย
เชื่อว่าตำแหน่งของเราอยู่ใกล้กับ...
ฉันชื่นชมความกล้าหาญของคุณนะ คุณแมงมุม จริงๆ นะ
แหม ขอบคุณ คุณนายเต่าทอง
เอาละ หนุ่มๆ หมดเวลาเล่นแล้ว
ฉันตั้งหน้าตั้งตารอวันเวลา อันรื่นรมย์
ในเมืองนิวยอร์กนะ คุณตะขาบ
อย่างที่พูดเลย คุณตั๊กแตน
แหม ถ้าได้กาแฟสักถ้วยคงดีนะ
กาแฟถ้วยนึง
ฉันว่า เพื่อนยาก ฉันมารับช่วงต่อให้
ฉันบอกว่าจะบังคับหางเสือพีช ก็ต้องบังคับหางเสือพีช
- เลิกไม่ได้แล้วตอนนี้ - ทำดีมาก เพื่อนยาก
ขอบใจ คุณตั๊กแตน
- ดนตรีนั่น - โอ้ เจมส์ ฉันรบกวนหรือเปล่า
โทษที ฉัน... ฉันจะเอาไปเก็บ
อย่า อย่า! ผมชอบ
ผมเคยได้ยินที่บ้านป้าก่อนที่จะหลับ
นั่นคุณใช่มั้ย
หรือตั๊กแตนเล่นดนตรีกันหมด
ตั๊กแตนทุกตัวพยายาม
แน่ใจว่าเคยได้ยินแบบนี้
ไม่ไหวเลย ใช่มั้ย นั่นเสียงจักจั่น
- ดนตรีควรจะเป็นเสียงจากวิญญาณ - หมายความว่าอะไร
ถ้าฉันมีความสุข ดนตรีจะเป็นแบบนี้
และเมื่อฉันเศร้า ก็เป็นแบบนี้
เวลาที่ผมเศร้าจะปีนขึ้นไป บนเตียงกับพ่อและแม่
แต่นั่นมันนานมาแล้ว
ฉันแน่ใจว่า พวกท่านต้องภูมิใจในตัวเธอมาก เจมส์
ฉันรู้ว่าพวกเราคิดอย่างนั้น
ใช้เวลานิดนึง
มองดูว่าเราอยู่ที่ไหน
เรามาไกลแสนไกล
ด้วยกัน
และฉันอยากขอกล่าว
และฉันอยากขอกล่าว ด้วย
เราคงไปไม่ถึงไหน
ถ้าไม่ใช่เพราะเธอ เด็กน้อย
ความรักเป็นสิ่งหอมหวานที่สุด
ความรักไม่เคยมาตอนที่เราคาดหวัง
ความรักคือความรู้สึกที่เรามีต่อเธอ
เราคือครอบครัว
- เราคือครอบครัว - พวกเราทั้งหมด
และเธอ
ลองนึกสิว่าเราจะอยู่ที่ไหน
ถ้าเราอยู่กันเอง
เราคงตายกันหมด
เธอคือกาวใจยึดเราไว้ด้วยกัน
จริงเหรอ
และฉันอยากขอกล่าว
และเราอยากขอกล่าว ด้วย
เราคงจะรักใครไม่ได้
เท่ากับที่เรารักเธอ
- ความรัก - เป็นสิ่งประหลาดที่สุด
ความรัก
ทำตามใจของมัน
- ความรัก - เธอก็รู้แล้วว่ามันเป็นจริง
เราคือครอบครัว
ฉัน ฉัน ฉัน ฉัน ฉันและเธอ
จากเถ้าธุลีสู่เถ้าธุลี
จากฝุ่นถึงฝุ่น
ไม่มีเธอ ก็จะไม่มี "เรา"
ความรักเป็นสิ่งหอมหวานที่สุด
ความรักทำตามใจของมัน
ความรักคือความรู้สึกที่เรามีต่อเธอ
เราคือครอบครัว
ฉัน
และเธอ
เราจะอยู่ด้วยกันตลอดไป ใช่มั้ย
เจ้าหนู เธอติดกับเราไปตลอดชีวิตเลย
ดูสิ ทุกคน เรามาถึงแล้ว
- ถึงแล้วเหรอ - เมืองนิวยอร์ก
- น่าตื่นเต้นจัง - สวยจัง
- โอ้ วิเศษอะไรอย่างนี้ - ดูสวนนั่นสิ
- มันยอดเยี่ยมไปเลย - เราทำสำเร็จแล้ว
ช่างเป็นภาพที่น่าประทับใจ
นั่นเทพีเสรีภาพ
ฉันเกือบได้กลิ่นดินหอมหวน
- สวยใช่มั้ย - ตึกเอ็มไพร์สเตท
ดูแสงสีนั่นสิ
ยิปปี้ เจ๋งไปเลย จิมมี่
ทำดีมาก เจมส์ เมืองกำลังรอเราอยู่
ทีนี้ จำไว้นะ เจมส์ ความประทับใจครั้งแรกนี่สำคัญมาก
- ไม่นะ - เราจะถูกพัดออกนอกทาง
เราจะเลยไปที่เจอร์ซีย์
- เป็นไปได้มั้ยที่... - ไม่ เป็นไปไม่ได้
- นั่นแรด - โอ้ เจมส์ ทำอะไรเข้าสักอย่างสิ
ทุกคน ปีนขึ้นไปบนสายใย
เร็วเข้า
เจมส์ ไม่มากับเราด้วยเหรอ
ไม่ มันเอาพ่อกับแม่ไป
มันจะเอาเพื่อนของผมไปไม่ได้
ออกมา แล้วแสดงตัวด้วย เจ้าสัตว์หน้าโง่
คุณพระช่วย!
จำที่พ่อแม่เธอบอกสิ เจมส์
"พยายามมองจากอีกด้านนึง"
ไม่ใช่แรดจริงๆ สักหน่อย
ก็แค่ควันเยอะๆ และเสียงดังๆ
ผมไม่กลัวหรอก
ผมไม่กลัว
เจมส์!
ไม่!
คุณแมงมุม คุณตั๊กแตน
ฮัลโหล มีใครอยู่มั้ย
นี่ไม่ใช่แล้ว
ตึกเอ็มไพร์สเตทอยู่ที่ไหนล่ะ
นั่นอะไร...
คุณตำรวจ มีเด็กผู้ชายอยู่บนนั้น
อะไรนะ เด็กผู้ชายเหรอ
เมเบิล เรามีวัตถุขนาดใหญ่ ไม่ปรากฏสังกัดที่นี่
- หน้าตาเป็นยังไง - กลม เห็นไม่ถนัด
คล้ายๆ กับผลไม้ยักษ์อะไรสักอย่าง
แล้วมันอะไรล่ะ
ไม่รู้ว่าอะไร ส่งปั้นจั่นใหญ่ที่สุด ในนิวยอร์กมาแล้วกัน
คุณครับ ช่วยบอกทาง ไปตึกเอ็มไพร์สเตทให้ผมหน่อย
เธออยู่บนยอดตึกนั้นแล้ว เจ้าหนู
เราทำสำเร็จแล้ว
ผมทำสำเร็จแล้ว
จับแน่นๆ นะ
คืนนี้คุณเห็นแมลงตัวโตๆ มั้ย
แมลงโตๆ โตแค่ไหนล่ะ
ผมหวังว่าพวกเขาคงไม่เป็นไร
ไปกันเถอะ ไปกันเถอะ ถอยไป ถอยไป
ไม่ต้องห่วง หนูน้อย เธอจะไม่เป็นไร
มาสิ เจ้าหนู ไม่ต้องกลัวนะ รับตัวเธอไว้ได้แล้ว
ออกไปให้ห่างผลไม้นั่น
- นั่นใคร เฮ้! - สิ่งนั้นคืออะไร
- เธอมาจากไหน - ทำไมถึงมาที่นี่
- ใคร - อะไร
- ที่ไหน - เมื่อไหร่
หยุดก่อนเลย พวกคุณ
เขาก็แค่เด็กคนนึง ให้ตายสิ ทีนี้ รับตัวได้แล้ว
ไม่เป็นไร หนูน้อย ไม่มีใครจะทำร้ายเธอหรอก
ถอยออกไปให้พวกเขาหน่อย
ไม่นะ
หวัดดี
พ่อเทวดาน้อย
คุณใจดีมากที่ช่วยดูแล แกะน้อยหลงทางของเรา
- คุณเป็นใคร - ผู้ปกครองตามกฎหมายของเด็กคนนี้
และเราคิดถึงเขามาก
เราจึงอยากพาเขากลับบ้านเดี๋ยวนี้เลย
และพีชนั่นด้วย แน่นอน เราจะเอามันกลับไปด้วย
เดี๋ยวก่อน เดี๋ยว เดี๋ยว เดี๋ยว ถอยไป
นี่จะบอกว่านั่นคือลูกพีชเหรอ
- ไม่ใช่ "ลูกพีช" แต่เป็นพีชของเรา - พีชของเรา
- เอาให้เขาดูสิ สปันจี้ - ใช่
- ดูเหมือนจะเป็นพีชของพวกเขา - ใช่
- ใช่ และเราภูมิใจมันมาก - ได้ถูกบันทึกในหนังสือสถิติโลก
มันไม่ใช่พีชของพวกเขา มีคุณลุงให้เจ้าเขียวๆ นั่นกับผม
- นั่นคือสิ่งที่ทำให้มันโต - กล้าดียังไงถึงมาเถียงเรา
ใจเย็นๆ พี่ นึกถึงอาการของเขาไว้
- อาการอะไรล่ะ - เขาโกหกเป็นไฟเลย
น่าเศร้าจริงๆ เขาต้องการการรักษา
เพราะยังงั้นเราถึงมาที่นี่ มาพาเขากลับบ้าน
ไปกับเราเถอะ ที่รัก
ผมไม่ใช่คนที่โกหก พวกเขาต่างหาก
คุณตำรวจ นี่เป็นเรื่องด่วน ที่คุณต้องส่งตัวเขาให้เราทันที
ให้โอกาสเด็กพูด
- ใช่ - ใช่ ให้เด็กพูดมั่ง
ก็ได้ ก็ได้ ก็ได้ มารู้กันให้จะแจ้งไปเลย
สิ่งนี้คือลูกพีช
ก็ได้ ผมยอมเชื่อ
มีใครจะบอกผมได้ไหม ว่ามันมาที่นี่ได้ยังไง
เราผูกมันติดกับนกนางนวลร้อยตัว
นกนางนวลเหรอ
นั่นคือสิ่งที่เกิดขึ้น
ผมและคุณแมงมุมและตะขาบ และตั๊กแตนเขียว
ฉันว่าเขาบ้าไปแล้ว
นี่มันฝันเฟื่อง ที่เขาสร้างขึ้นมาทั้งนั้น
บางทีมันอาจจะเริ่มจากแบบนั้น จากความฝัน แต่นั่นไม่ใช่ปกติเหรอ
ตึกพวกนี้ แสงสีนี่ เมืองทั้งเมือง
ต้องมีคนฝันถึงมันขึ้นมาก่อน และบางทีอาจจะเป็นอย่างที่ผมทำ
ผมฝันว่าจะมาที่นี่ แต่แล้วก็ได้มาถึง
- เด็กน่าสงสารนี่ต้องกินยาของเขา - ใช่
- งั้นเราจะพาเขาไป... - และพีชด้วย
...กลับไปที่บ้านน้อยแสนสบายบนเขา
มาสิ กลับบ้านไปกับเรา
ไม่ ผมไม่ไป
พูดอะไรนะ
ผมว่า "ไม่ ผมไม่ไป"
ผมเกลียดบ้านหลังนั้น และห้องก็หนาว และผมก็ยังหิวตลอดเวลา
ก็ได้ พอกันที
- แล้วยังที่ป้าตีผมอีก - เขาโกหก
แล้วบอกว่าผมไม่เอาไหน
- หุบปาก! - หุบปาก!
- ไม่ ไม่ใช่ครั้งนี้
ผมพาพีชยักษ์นี่บินข้ามมหาสมุทรมา
แล้วจอดบนยอดตึกที่สูงที่สุดในโลก
ผมทำสำเร็จ ผมไม่ได้ไม่เอาไหน พวกป้าต่างหาก
และผมไม่มีวันกลับไปกับพวกป้าด้วย ไม่ทั้งผมและพีช
กล้าดียังไงถึงพูดกับเราแบบนี้
เจมส์ บนนี้
ฮัลโหล เราอยู่นี่
- ว่าไง เพื่อน - นั่นอะไร
- เจมส์น้อย - ว่าไง จิมมี่
- แมลง - ข้างล่างนั่นต้องการให้ช่วยมั้ย
แมลงยักษ์
เฮ้ ยัยแก่หนังเหนียว
- ช่วยเราด้วย - เรามาแล้ว ที่รัก
ฮัลโหล เจมส์
ผมบอกแล้วว่าพวกเขามีจริง
- ว่าไง เพื่อนยาก - ขออนุญาตลงจอด
คุณแมงมุม ขอสายใยเส้นนึง
โอเค ดึงพวกเขาขึ้นไปเลย
ช่วยด้วย!
เราจะไปไหน
- จับพวกเขาหมุนรอบตัว - แกมัน...
รัดให้แน่นเลยนะ
แน่นขึ้นอีก แน่นอีก
แหม ฉัน...
เด็กนั่นพูดความจริง
เอาตัวยัยบ้าสองคนนั่นออกไปจากที่นี่
หยุดพิมพ์ได้! ผมมีข่าวหน้าหนึ่งใหม่
"แมลงยักษ์ในบิ๊กแอปเปิ้ล"
ใช้ตัวพิมพ์ใหญ่และหนา "ลินดี้น้อยบินมาในพีชยักษ์"
"วีรบุรุษตัวเปี๊ยก และสหายในเมล็ดพีช"
ทุกคน นี่เพื่อนผม
ที่ผมเล่าให้ฟังเมื่อกี้
- คุณตะขาบ - หวัดดี
- ตั๊กแตนเขียว - ด้วยความยินดี
- ไส้เดือน คุณนายเต่าทอง - ยินดี
คุณแมงมุม และหิ่งห้อย
พระเจ้าทรงโปรดอาณานิคม
- ให้เรากินพีชของเธอได้มั้ย - มันเก็บไว้ไม่ได้ตลอดไปหรอก
เชิญเลย
เฮ้ เธอชื่ออะไร
ผมชื่อเจมส์
พวกเขากินพีชนั่นหมดจนเหลือแต่เม็ด
แล้วก็เอามันไปตั้งอยู่ที่ เซ็นทรัลพาร์คให้เป็นบ้านถาวร
และเจมส์ เฮนรี่ ทรอตเตอร์
ผู้ซึ่งครั้งหนึ่งเคยเป็นเด็ก ที่เศร้าและเหงาที่สุดที่คุณเคยพบ
ตอนนี้ก็มีครอบครัวใหม่อบอุ่น
และเพื่อนฝูงมากมาย
เจมส์ อาหารเย็นเสร็จแล้ว
ก็ได้ เกือบเสร็จแล้ว
จากนั้น นางนางนวลก็...
เพราะแขกที่มาเยือนขอร้องเขา ครั้งแล้วครั้งเล่า
ให้เล่าเรื่องการผจญภัย ของเขากับพีชยักษ์
เขาหวังว่าจะมีวิธีแบ่งปัน เรื่องเล่าให้คนอื่นๆ รู้
และนั่นก็คือที่คุณเพิ่งได้ชม
ตะขาบเข้าแข่งวิ่ง
ตั๊กแตนเปิดการแสดง
กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีอีแร้งกับหมูตอน
ไส้เดือนลื่นผิว
อาศัยอยู่ในบ้านบนเขา
คุณหมอเต่าทองทำคลอดเด็กคนที่ 1000
มีเด็กชายเล็กๆ อยู่ด้วยคนนึง พวกเขาใช้งานเด็กนั่นอย่างทารุณ
สโมสรแมงมุมเปิดแล้ว
เพราะโชคช่วย พวกเขาก็เลยยังใช้เด็กอยู่นั่น
หิ่งห้อยเปล่งแสง ไฟกลางคืนดวงใหม่แห่งนิวยอร์ก
และแล้วผู้วิเศษก็มาหา พร้อมด้วยถุงวิเศษ
งานฉลองของครอบครัว
เซอร์ไพรส์ปาร์ตี้ เจมส์ปลาบปลื้ม
ที่เต็มไปด้วยสิ่งเขียวๆ น่ากลัว ในถุงผ้าขี้ริ้วเก่า
เขาว่า เจ้าหนู เจ้าอาจไม่รู้ แต่ที่ถืออยู่คือตัวช่วยให้พ้นทุกข์
หนูเอ๋ย เจ้าจะเป็นที่กล่าวขวัญ ในประวัติศาสตร์
ข่าวดีกำลังพัดเข้าหน้าต่างเจ้า
ข่าวดีกำลังมาเคาะประตู
ข่าวดีกำลังเข้ามาใกล้
ข่าวดีกำลังกลิ้งอยู่บนพื้น
ทุกข์ยากของฉันอยู่ที่ไหน
ต้องเป็นข่าวดีที่ไล่ล่าฉัน
ดีพอที่จะปลดปล่อยทุกคนเป็นอิสระ
ข่าวดี ข่าวดี ข่าวดี
ข่าวดี
มีแมลงอยู่ในสวน เรื่องนั้นไม่รู้เลย
แต่ทุกวัน ชีวิตพวกมันแขวนบนเส้นด้าย
พวกมันอยากออกไปจากที่นั่น แต่ไม่รู้จะทำยังไง
สมองน้อยๆ ของพวกมันทำงานเกินตัว
- แหม - ทั้งหมดเปลี่ยนไปในวันที่แดดแจดจ้า
เด็กชายน้อยนั่นแวะมาบอกว่า
ถ้าเราร่วมกันทำงาน เราก็จะทำได้
- เราจะทำได้ - ข่าวดี ข่าวดี ข่าวดี
ดังนั้นพวกเขาก็กลิ้งลงเขา บินข้ามทะเล
เผชิญความเป็นความตายไปตลอดทาง
แต่รวมกันพวกเขาทำสำเร็จ
พวกเขาได้อยู่ในที่ที่อยากไป
พวกเขารักกันมากขึ้นๆ ทุกๆ วัน
พวกเขาแคร์ซึ่งกันและกัน
ข่าวดีกระจายไปทั่วประเทศ
ข่าวดีแพร่กระจายไปทั่ว
ข่าวดีเข้าไปในเมืองใหญ่
ข่าวดีเกิดขึ้นในเมืองเล็ก
สิ่งที่เคยทำให้เจ็บปวดแต่ก่อน
ก็ไม่ทำให้พวกเขาเจ็บปวดอีกแล้ว
เพราะพวกเขารู้ว่ามีสิ่งดีๆ รอคอยอยู่
- ข่าวดี - ข่าวดี
ข่าวดี
- ข่าวดี - ลงมาตามปล่องไฟ
- ข่าวดี - มาเคาะประตูฉัน
- ข่าวดี - โผล่ผ่านหน้าต่างมา
- ข่าวดี - ทนไม่ได้แล้ว
- ข่าวดี - กระจายไปทั่วประเทศ
- ข่าวดี - ให้ทั้งเด็กและผู้ใหญ่
- ข่าวดี - กระจายไปทั่วโลกแล้วตอนนี้
- ข่าวดี - มันร้อนเกินกว่าจะปิดบัง
- กำลังลงปล่องไฟมา - ข่าวดี
- มันกำลังมาเคาะประตู - ข่าวดี
- โผล่ผ่านหน้าต่างเข้ามา - ข่าวดี
- ทนไม่ได้แล้ว - ข่าวดี
- กระจายไปทั่วประเทศ - ข่าวดี
- สำหรับเด็กและผู้ใหญ่ - ข่าวดี
- กระจายไปทั่วโลก - ข่าวดี
- มันร้อนจนจับไม่ได้ - ข่าวดี
- ข่าวดี
ข่าวดี
- ข่าวดี - ข่าวดี
ตีหัวป้า
ตรงเป้า
จบเกม